Στην προσαρμογή ιδιωτικών κινηματογράφων, η επεξεργασία της ηχοαπορρόφησης και της μείωσης του θορύβου είναι ένα ουσιαστικό μέρος. Ένα επαγγελματικά ακουστικά επεξεργασμένο δωμάτιο και ένα κανονικό δωμάτιο μπορούν να παρουσιάσουν πολύ διαφορετικά οπτικοακουστικά εφέ μέσα και έξω. Τα κτίρια χρησιμοποιούν γενικά σκυρόδεμα, ξύλινα πάνελ ή συμπαγή τούβλα ως υλικά τοίχου. Αυστηρά μιλώντας, αυτά τα υλικά μπορούν να επιτύχουν το αποτέλεσμα της ηχομόνωσης, αλλά το βάθος του αποτελέσματος εξαρτάται από τη μοριακή πυκνότητα των διαφορετικών υλικών. Για τον οπτικοακουστικό χώρο που επιδιώκει ηχητικά εφέ, το υλικό του τοίχου από μόνο του δεν αρκεί για να επιτύχει το αποτέλεσμα της ηχοαπορρόφησης. Είτε πρόκειται για βίλα είτε για πολυκατοικία, οι ιδιωτικοί κινηματογράφοι κατά παραγγελία απαιτούν ηχοαπορρόφηση ή ηχομόνωση. Η ακουστική επεξεργασία ελέγχει την ανάκλαση των ηχητικών κυμάτων σε ένα δωμάτιο, ρυθμίζοντας τον χρόνο αντήχησης μέσα στο δωμάτιο, βελτιώνοντας έτσι την ποιότητα ήχου κατά την παρακολούθηση ταινιών. Ας μιλήσουμε για αυτά τα πράγματα σχετικά με την ηχοαπορρόφηση και την ηχομόνωση σήμερα.
Ηχοαπορρόφηση
Αναφέραμε εν συντομία παραπάνω ότι ορισμένα στερεά υλικά μπορούν να αποδυναμώσουν τον συντελεστή ηχητικών κυμάτων κατά τη διαδικασία διάδοσης. Μάλιστα, εκτός του ότι απορροφώνται από το εσωτερικό υλικό, ορισμένα υλικά μπορούν επίσης να αντανακλούν το ηχητικό κύμα και να το μεταδώσουν στην άλλη πλευρά. Η ηχοαπορρόφηση και η ηχομόνωση είναι δύο εντελώς διαφορετικές μέθοδοι ελέγχου του ήχου. Η ηχοαπορρόφηση αναφέρεται στο φαινόμενο της απώλειας ενέργειας μετά την πρόσκρουση των ηχητικών κυμάτων στην επιφάνεια ενός υλικού και η ηχομόνωση αναφέρεται σε μια μέθοδο μείωσης του θορύβου στη διαδρομή διάδοσης των ηχητικών κυμάτων. Με απλά λόγια, η ηχοαπορρόφηση αφαιρεί ένα ορισμένο ποσό ηχητικής ενέργειας και η ηχομόνωση ελέγχει τη μετάδοση ηχητικών κυμάτων στην άλλη πλευρά του τοίχου.
Όταν τα ηχητικά κύματα ταξιδεύουν στον αέρα και αγγίζουν την επιφάνεια του ηχοαπορροφητικού υλικού, μέρος του θα ανακλάται και ένα μέρος θα απορροφηθεί. Τα ακουστικά υλικά που χρησιμοποιούνται για την απορρόφηση του ήχου έχουν γενικά πορώδεις ιδιότητες και τα κοινά είναι οι ίνες, τα σωματίδια και οι αφροί. Το ηχητικό κύμα προσπίπτει στα αμέτρητα μικροσκοπικά κενά μέσα στο υλικό, όπου προκαλεί τριβή με τα μόρια του αέρα και τα κενά τοιχώματα, μετατρέποντας έτσι την ηχητική ενέργεια σε θερμική ενέργεια για να επιτευχθεί το ηχοαπορροφητικό αποτέλεσμα. Εκτός από τα πορώδη ηχοαπορροφητικά υλικά, υπάρχουν ηχοαπορροφητικές δομές συντονισμού και ειδικές ηχοαπορροφητικές δομές. Η ηχοαπορρόφηση συντονισμού περιλαμβάνει ένα αντηχείο, μηχανισμό απορρόφησης ήχου συντονισμού διάτρητης πλάκας, δομή λεπτομέρειας συντονισμού λεπτής μεμβράνης και δομή απορρόφησης ήχου συντονισμού λεπτής πλάκας. Η αρχή του είναι επίσης να χρησιμοποιεί τη δομή του υλικού και τον αέρα για να σχηματίσει ένα σύστημα συντονισμού για την επίτευξη ηχοαπορρόφησης.
Ο συντελεστής ηχοαπορρόφησης, γνωστός και ως τιμή NRC, ορίζεται από την Αμερικανική Εταιρεία Δοκιμών και Υλικών (ASTM). Η μέθοδος αριθμητικού υπολογισμού NRC λαμβάνει την αριθμητική μέση τιμή του συντελεστή ηχοαπορρόφησης του υλικού σε τέσσερις συχνότητες 250, 500, 1000 και 2000 Hz. Δεδομένου ότι ο συντελεστής ηχοαπορρόφησης των ηχοαπορροφητικών υλικών αυξάνεται με την αύξηση της συχνότητας, είναι δύσκολο για τα γενικά ηχοαπορροφητικά υλικά να απορροφήσουν ορισμένα ηχητικά κύματα χαμηλότερης συχνότητας. Γενικά, τα προϊόντα με συντελεστή ηχοαπορρόφησης μικρότερο από 0.2 ονομάζονται ανακλαστικά υλικά, και τα υλικά μεγαλύτερο από 0.4 μπορούν να θεωρηθούν ηχοαπορροφητικά υλικά. Οι καταναλωτές πρέπει να είναι προσεκτικοί κατά την αγορά ακουστικών υλικών με συντελεστή ηχοαπορρόφησης που υπερβαίνει το 1.0. Αν και είναι πολύ υψηλότερος από την «ορισμένη γραμμή» του 0.4, αυτές οι τιμές δεδομένων είναι λανθασμένες. Η Αμερικανική Εταιρεία Πειραματικών Υλικών, η οποία διατυπώνει την τιμή NRC (συντελεστής ηχοαπορρόφησης), χρησιμοποιεί τον αριθμό «0» για να αναπαραστήσει τον συντελεστή ηχοαπορρόφησης ενός υλικού που δεν μπορεί να απορροφήσει καμία προσπίπτουσα ηχητική ενέργεια. Με άλλα λόγια, αυτό το υλικό μπορεί να ανακλάσει όλη την ηχητική ενέργεια που συναντά. Αντίθετα, εάν ένα υλικό απορροφά όλη την ηχητική ενέργεια, αυτό υποδεικνύεται από τον αριθμό «1». Στην πραγματικότητα, οποιοδήποτε υλικό έχει τα χαρακτηριστικά της ανάκλασης και της απορρόφησης της ηχητικής ενέργειας. Τα «0» και «1» είναι απλώς θεωρητικές οριακές τιμές αναφοράς. Ο κανονικός συντελεστής απορρόφησης ήχου των υλικών που απορροφούν τον ήχο θα πρέπει να είναι μεταξύ 0 και 1. Ένα υλικό με συντελεστή απορρόφησης ήχου μεγαλύτερο από 1.0 σημαίνει ότι απορροφά περισσότερη ηχητική ενέργεια από ό,τι ανακλά, κάτι που είναι φυσικά αδύνατο. Εάν οι καταναλωτές συναντήσουν τέτοιες περιγραφές, μπορούν να αμφισβητήσουν άμεσα την ακρίβεια των δεδομένων.
Ηχομόνωση
Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, η ηχομόνωση και η ηχοαπορρόφηση είναι δύο διαφορετικοί τύποι ελέγχου ήχου. Κατά μία έννοια, η ηχοαπορρόφηση λαμβάνει υπόψη περισσότερο τον συντελεστή απορρόφησης του ίδιου του υλικού, ενώ η ηχομόνωση λαμβάνει υπόψη τόσο την απώλεια μετάδοσης του διαχωριστικού τοίχου όσο και τα χαρακτηριστικά απορρόφησης του δωματίου κατά τη μετάδοση του ήχου. Επομένως, δεν μπορεί να είναι όπως ο συντελεστής απορρόφησης ήχου (NRC) που υπολογίζεται λαμβάνοντας τον μέσο όρο των τιμών, αλλά χρειάζεται δεδομένα (απώλεια μετάδοσης ήχου και χαρακτηριστικά συχνότητας του γραφήματος) και η Αμερικανική Εταιρεία Δοκιμών και Υλικών να καθορίσουν τα πρότυπα για τη σύγκριση των τιμών που προκύπτουν για την κατηγορία μετάδοσης ήχου του διαχωριστικού τοίχου (STC). Αν και οι υπολογισμοί ποικίλλουν, η απώλεια μετάδοσης του ήχου ποικίλλει ανάλογα με τη συχνότητα και ένας διαχωριστικός τοίχος που χρησιμοποιείται για τον έλεγχο της διάδοσης του ήχου γενικά θα αυξάνεται καθώς αυξάνεται η συχνότητα.
Ακριβώς όπως ο ήχος μπορεί πάντα να απορροφηθεί ή να ανακλαστεί από ένα υλικό, μπορεί πάντα να περάσει μέσα από έναν διαχωριστικό τοίχο και να μεταδώσει τον ήχο στην άλλη πλευρά του δωματίου. Σε αντίθεση με την ηχοαπορρόφηση, εάν η οριακή τιμή αναφοράς 0 προορίζεται για την περίπτωση που ο ήχος δεν προβάλλεται, τότε η αντίθετη οριακή τιμή 1 (όπου όλος ο ήχος προβάλλεται μέσω του διαχωριστικού τοίχου) είναι δυνατή. Αυτό είναι δυνατό, για παράδειγμα, αν αφήσουμε τις πόρτες και τα παράθυρα ανοιχτά σε ένα δωμάτιο. Σε ένα απροστάτευτο δωμάτιο (δηλαδή, ένα διαχωριστικό τοίχο μονής στρώσης), οποιοδήποτε κενό στο άνοιγμα μπορεί να οδηγήσει σε μείωση της απώλειας μετάδοσης ήχου, κάτι που νομίζω ότι όλοι γνωρίζετε από το σπίτι ή το γραφείο σας. Πολλοί άνθρωποι μπορεί να πιστεύουν ότι η αύξηση του πάχους των διαχωριστικών τοίχων μπορεί να αυξήσει την απώλεια μετάδοσης του ήχου ακόμα πιο βαθιά, αλλά σύμφωνα με το νόμο της ποιότητας ηχομόνωσης, ακόμη και αν διπλασιάσετε το πάχος του τοίχου, η ποσότητα ηχομόνωσης μπορεί να αυξηθεί μόνο κατά 6dB.
Έτσι, για στούντιο ηχογράφησης, ιδιωτικά θέατρα και άλλα περιβάλλοντα με υψηλές απαιτήσεις μετάδοσης ήχου, ο σχεδιασμός διπλών διαχωριστικών τοίχων είναι η πιο κοινή μέθοδος. Η κατασκευή διπλών διαχωριστικών τοίχων είναι επίσης ένα λεπτό θέμα, για παράδειγμα, μεταξύ των δύο τοίχων θα γεμιστούν με διαφορετικά στρώματα υλικού (όπως ηχοαπορροφητικά υλικά) για να επιτευχθεί καλύτερη ηχομόνωση. Το στρώμα υλικού πρέπει να τοποθετηθεί στο στρώμα αέρα, έτσι ώστε τα ηχητικά κύματα να μπορούν να είναι δευτερεύουσας διάχυσης. Η τυφλή πλήρωση των στρώσεων υλικού μεταξύ των δύο τοίχων δεν θα επιτύχει απαραίτητα το επιθυμητό αποτέλεσμα ηχομόνωσης.
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον αφρό μελαμίνης SINOYQX, επικοινωνήστε μαζί μας στο [email protected] ή τηλεφωνήστε μας στο: +86-28-8411-1861.
Ορισμένες εικόνες και κείμενα αναπαράγονται από το Διαδίκτυο και τα πνευματικά δικαιώματα ανήκουν στον αρχικό δημιουργό. Εάν υπάρχει οποιαδήποτε παράβαση, επικοινωνήστε μαζί μας για διαγραφή.